Στο τελευταίο τεύχος της έκδοσης "ΘΕΣΠΙΕΣ Άλλοτε και τώρα" δημοσιεύτηκε το σημείωμα που ακολουθεί και που όταν το ζήτησα ο συντάκτης του μου το έστειλε και συμφώνησε για την δημοσίευσή του. Τον ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη του. Το σημείωμα είναι ενδιαφέρον και παρόλο που αναφέρεται σε προηγούμενο σχόλιο της προαναφερθείσας έκδοσης, έχει αυτοτελώς την σημασία του. Ο σχολιασμός μου θα γίνει αργότερα. Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να προτείνω και σε άλλους συντοπίτες μας που επιθυμούν, να μου στείλουν με ημεήλ τα σχετικά σημειώματα τα οποία και θα δημοσιεύσω, έτσι χωρίς κοψίματα και σχολιασμούς.
Είμαστε βουτηγμένοι στην ιστορία. Από παντού μας πλημμυρίζουν μνήμες και ιστορικές αναφορές. Η γη του χωριού μας βγάζει ιστορία με την μορφή αγαλμάτων.
Η περίοδος της Κατοχής και της Αντίστασης, η περίοδος του εμφυλίου που ακολούθησε, ακόμα κυριαρχεί στην ζωή μας.
Για την τελική κρίση εκείνης της περιόδου φαίνεται ότι ακόμα είναι νωρίς γιατί ακόμα πολλοί από τους πρωταγωνιστές αλλά και από τους κομπάρσους ζουν ανάμεσά μας. Ενώ λοιπόν στο πεδίο της Μεγάλης Ιστορίας, της ιστορίας δηλαδή που αφορά την κεντρική εξουσία και την μάχη για την κατάκτησή της , μαθαίνονται όλα και πιο πολλά, στο επίπεδο της μικρής Ιστορίας του χωριού μας έχουμε χάσει ήδη πολύτιμες πληροφορίες, πολύ φοβάμαι για πάντα.
Στο προηγούμενο φύλλο αυτής της έκδοσης (αναφέρεται στο "ΘΕΣΠΙΕΣ άλλοτε και τώρα"), έγινε αναφορά σε πρόσωπα του χωριού μας που στην διάρκεια της Κατοχής είχαν ενεργή συμμετοχή στην Αντίσταση ενάντια στους κατακτητές. Επίσης γινόταν αναφορά σε παράπλευρες εμφύλιες απώλειες ατόμων αλλά και στην πολιτική τους ένταξη ορισμένων (τροτσκιστές) για της οποίας είμαι σχεδόν βέβαιος ότι πολλοί από εμάς αγνοούμε παντελώς το πολιτικό περιεχόμενο εκείνης της ένταξης.
Θεωρώ και τις δύο αναφορές θετικές. Νομίζω όμως ότι . . .









