Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αλλαγή εποχής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αλλαγή εποχής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010

Στην φωτιά οι καταληψίες των Εθνικών οδών!


Αγρότης που συμμετείχε σε κατάληψη κόμβου της Εθνικής οδού, στην Κόλαση με τον δαίμονα της φήμης και των διαδόσεων να τον βασανίζει (κατά H. Bosch)



Για όλα φταίει ο Σαββόπουλος. Όταν στην δεκαετία του ’60, από το Φορτηγό του, κατέβηκε η Ζωζώ για να εκτονώσει την βαρβατίλα των νέων χωρικών της εποχής προκλήθηκαν ποικίλες όσες φαντασιώσεις και φθόνους στους κατοίκους των πόλεων για την ζωή σε ένα χωριό. Ακολουθήσουν αργότερα κι άλλες Τατιάνες και Βαλεντίνες από τον Υπαρκτό (που αποδείχθηκε ανύπαρκτος) και μαζί με τον μύθο των επιδοτήσεων μας σημάδεψαν ολοκληρωτικά: λάγνοι τεμπέληδες της εύφορης πεδιάδας  Η φαντασία στις πόλεις οργίασε: κρουνοί χρημάτων από του κουτόφράγκους έρευσε στους χωριάτες κι αυτοί εποίκισαν τις ακριβές συνοικίες της Αττικής και τα τζιπ τους εθεάθησαν προκλητικά στα πεζοδρόμια της γνωστής πλατείας. 

Λυπάμαι που θα τους απογοητεύσω αλλά δεν είναι έτσι!

Για τις κινητοποιήσεις των αγροτών γράφτηκαν πολλά μέχρι σήμερα στον Τύπο από καλούς δημοσιογράφους: Π. ΜανδραβέληςΦ. ΚαρζήςΓ. Κύρτσος Οι αναγνώστες έστειλαν σχόλια σε σχετικά ερωτήματα εφημερίδων (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ) αλλά και σε σχετική δική μου ανάρτηση.  Φάγαμε πολύ ξύλο και δεν εκφράστηκε  καμιά  συμπάθεια.  Βέβαια το νόστιμο της υπόθεσης είναι ότι οι ίδιοι αυτοί που μας σέρνουν όλα τούτα είναι που έρχονται στα χωριά τα τριήμερα και τις αργίες και χαίρονται την φιλοξενία και τα αγνά προϊόντα μας. Μα πως συγχρωτίζονται και συναγελάζονται με τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, κρατικοδίαιτους και κατόχους πολλών άλλων "γαλλικών" κοσμητικών επιθέτων σαν ελόγου μας;

Εκείνο που γίνεται φανερό από τα γραφόμενα και λεγόμενα αυτών των ημερών είναι ότι η άγνοια όλων αυτών για την ελληνική επαρχία. Η όποια άποψη τους έχει στηριχτεί στις πικάντικές πληροφορίες για τις νύχτες στα σκυλάδικα των επαρχιακών κωμοπόλεων, τα οικονομικά σκάνδαλα σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις  και τις ανακοινώσεις των κυβερνήσεων. 

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι για τα θέματα που απασχολούν τα χωριά με εξαίρεση τις φολκλορικού τύπου αναφορές στην κρατική τηλεόραση,  δεν φάνηκε ποτέ κανείς δημοσιογράφος ερευνητής στα καφενεία μας.


Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

Η-ελ-πίδα-να-χω-θεί / στης-Πα-νδώ-ρας-το-κου-τί!



Την παραμονή των Χριστουγέννων ήρθαν τα παιδιά μαζί με φίλους. Η κυρά είχε τρελαθεί στις προετοιμασίες και σαν μαθητούδι περίμενε τις αξιολογήσεις από την νεολαία για τις δίπλες, τα μελομακάρονα, τον κόκορα. Πήγα κι εγώ να αρχίσω μετά τα πρώτα τσίπουρα συζήτηση με την άγουρη νεολαία για διάφορα θέματα αλλά εισέπραξα συγκαταβατικές καταφάσεις, ντροπές και σιωπές. Η μεγάλη η κόρη μού το έκοψε: άστα τώρα μπαμπά αυτά, για άλλη φορά. Έφυγαν να πάνε βόλτα κι έμεινα να καπνίζω στο τζάκι. Πού ο καιρός που οι φοιτητές ξεκινούσαν αυτοί τις συζητήσεις!

Από τις παλιές παραδόσεις αυτών των ημερών, που είχαμε στο χωριό μας, δεν νομίζω να έμεινε τίποτα. Δηλαδή παραδόσεις στέρησης και επιθυμίας για αγαθά και όνειρα σε αντίθεση με την εικόνα την σημερινή, ενός κόσμου που καταναλώνει  συνοφρυωμένος και μουγγός, από υποχρέωση και όχι με χαρά. Ακόμα και τα κάλαντα τα παιδάκια τα λένε βαριεστημένα. Φαίνεται που είναι χορτάτα.

Διάφορα