. . . αυτό ρωτάει ένας φίλος στη συζήτηση εδώ, οπότε ενώ ξεκίνησα να του απαντήσω το κείμενο βγήκε μεγάλο και το δημοσιεύω εδώ. Δεν πρόκειται για πραγματεία αλλά για σκέψεις ατάκτως ερριμμένες στο χαρτί.
Το ερώτημα του φίλου έχει σχέση με τον χρόνο. Συχνά για την ίδια έννοια 'χρόνος', χρησιμοποιούμε την μονάδα μέτρησης του χρόνου, την ώρα ή τον αιώνα- στα αρχαία και στα πατερικά ορθόδοξα κείμενα.
Ο χρόνος, η ώρα λοιπόν, κυλάει, περνάει, τρέχει, φεύγει. Είναι κάτι σαν ρευστό, σαν το νερό στο αυλάκι και δεν είναι τυχαίο που με την ροή του νερού στην κλεψύδρα οι αρχαίοι μετρούσαν τον χρόνο ομιλίας ενός ρήτορα στην Εκκλησία του Δήμου.
Τον χρόνο τον μετράμε για να υπολογίσουμε την διάρκεια της ανθρώπινης πράξης. Οι καλόγεροι στα μοναστήρια της Δύσης ήθελαν να μετράνε την ώρα που περνάει μέχρι την επόμενη προσευχή τους κι έτσι ανακάλυψαν τα ρολόγια. Τώρα το ρολόι μας κάνει να τρέχουμε για να κτυπήσουμε κάρτα στο εργοστάσιο, για να πάρουμε το παιδί από το σχολείο. Το ρολόι μας βασανίζει και για αυτό ο μάγκας που δεν άντεχε να περιμένει την γκόμενα που τον έστηνε στα ραντεβού της δήλωσε τραγουδιστά πως ‘θα το πουλήσει το ρολόι και θα πάρει κομπολόι’ -κομπολόι, άλλο εργαλείο βοηθητικό για την προσευχή και τούτο.
.jfif)
