Τώρα που άρχισαν να εμφανίζονται οι διάφοροι υποψήφιοι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, λέω να συμβάλλω κι εγώ στους προβληματισμούς τους.
Η διαχείριση των θεμάτων στις τοπικές κοινωνίες αποτελεί το ουσιαστικό αντικείμενο της τοπικής εξουσίας. Ο Δήμος, εκτός από γενικές οραματικού χαρακτήρα στρατηγικές και συμμετοχή σε γενικού πολιτικού χαρακτήρα διεκδικήσεις, πρέπει να λειτουργεί καλά για πολύ συγκεκριμένες υπηρεσίες που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή των δημοτών.
Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να ισχυριστεί ότι εκτός από τα καθημερινά, ένας καλός, ένας χαρισματικός δήμαρχος μπορεί να αλλάξει την εικόνα της πόλης και να βελτιώσει σαφώς τις συνθήκες ζωής των κατοίκων της. Κι επειδή δεν υπάρχει μόνον ένας τέτοιος δήμαρχος σε όλη την ελληνική επικράτεια, θα έπρεπε οι διάφορες πόλεις να διαμορφώνονται και με την δική της ταυτότητα η κάθε μία.
Βλέπετε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα; Όλες οι πόλεις είναι το ίδιο μάτσο χάλια, ασχέτως πολιτικής προέλευσης των δημάρχων τους. Τα ενδιαφέροντα πολεοδομικά χαρακτηριστικά των πόλεων είναι όσα έρχονται από τους προηγούμενους αιώνες και δεν τα κατέστρεψε η αντιπαροχή και η πρόοδος.
Δείτε τις πόλεις στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες πως διατηρούν το ιστορικό κέντρο τους και πως εμείς ακόμα και σήμερα κοιτάμε πως να καταστρέψουμε ότι έχει απομείνει. Προφανώς και μπορεί το παλιό να συνυπάρχει με το καινούργιο: δεν μας φταίει η ιστορία και τα ερείπια!
Γιατί έγινε αυτό; Γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν διαμορφώθηκε κάπου στην Ελλάδα, ένα άλλο μοντέλο τοπικής αυτοδιοίκησης; Δεν υπάρχει κάπου ένας δήμος, ένα χωριό που λειτουργεί διαφορετικά; Δεν είναι οικονομικό το θέμα: στην δεκαετία 1950 - 1960 πολλά χωριά με εθελοντική εργασία άνοιξαν δρόμους έκτισαν γεφύρια, σχολεία όχι μόνο χωρίς κρατική επιχορήγηση αλλά πολλές φορές με πόλεμο από το επίσημο κράτος!

