Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρατική βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρατική βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Για τον αυτόχειρα δάσκαλο Σάββα Μετοικίδη



Κάθε αυτοκτονία με συγκλονίζει διότι όσο κι αν προσπαθώ δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την τελευταία πρωτοβουλία του αυτόχειρά, αυτό το κρεσέντο βίας προς εαυτόν. Αντιδρά η μέσα μου λογική και προτιμώ να σιωπήσω.
Διάβασα για τον Σάββα Μετοικίδη, όσα γράφτηκαν σε μπλόγκ κυρίως και έψαξα να τον βρω. Αν επέλεξε να σκοτωθεί, όπως είπαν, ως μέσο και ως ύστατο πολιτικό μήνυμα (το μέσο είναι το μήνυμα και τα σχετικά), ενάντια στο Μνημόνιο, δηλώνω ότι είμαι θυμωμένος μαζί του. Κανονικά δεν θα έπρεπε, διότι είναι πλέον «συγχωρεμένος» αλλά εγώ που δεν πιστεύω στην μετά θάνατον ζωή, ξέρω ότι δεν έχει νόημα να λυπηθώ διότι δεν καταλαβαίνω την ενέργεια του. Προτιμώ να τον έχω εδώ μαζί μου και να συζητήσω μαζί του. 
Τσαντισμένος μεν μαζί του αλλά με τη θέληση έστω και τώρα να μιλήσουμε δε.
Μαθαίνω πως άφησε κάποιες επιστολές στον αδερφό του και στον πολιτικό του σύντροφο και φίλο. Σε αυτές, εκτός από τις εκκρεμότητες που τους ζητά να ταχτοποιήσουν, εξηγεί τον πολιτικό χαρακτήρα της πράξης του ως διαμαρτυρία για το Μνημόνιο και τις επιπτώσεις στην Ελληνική Κοινωνία.
Τρελάθηκα!

Παρασκευή 13 Μαΐου 2011

Οι βίες έχουν άμιλλα



Το κείμενο αυτό είχε γραφεί χθες αλλά για λόγους ενάντια στην θέλησή μου δεν μπόρεσε να αναρτηθεί. Η ουσία των σκέψεων όμως δυστυχώς ισχύει.

Μια απλή βιντεοκάμερα κοστίζει περίπου τριακόσια ευρώ μόνο. Ποτέ δεν είχα και πάντα απορούσα με όσους τραβούσαν συνέχεια σε εκδρομές και κυρίως σε χαρούμενες οικογενειακές εκδηλώσεις γιατί τις άλλες, τις πικρές, κανείς δεν θέλει να τις θυμάται. Τους έβλεπα λοιπόν να τραβάνε και μου φαινόταν ότι έχαναν την στιγμή, δεν την ζούσαν αλλά την παρατηρούσαν και την κατέγραφαν, για να την φυλάξουν για άλλη στιγμή όταν οι στιγμές θα είναι ανάμνηση.

Όταν κατέβηκε ο άνδρας, ο Μανόλης, με χαρούμενη αγωνία, για να πάρει το αυτοκίνητο χθες τα χαράματα, είχε μια τέτοια βιντεοκάμερα στο χέρι. Λίγο πριν έκανε πλάκα και τραβούσε την γυναίκα του και ζουμάριζε στην κοιλιά της εκεί όπου πίεζε να γεννηθεί η κόρη τους, το δεύτερο παιδί τους. Αυτή του φώναζε να βιαστεί γιατί την είχαν πιάσει οι πόνοι κι αυτός τραβούσε και της έλεγε ‘εδώ σας έχω και τις δύο’ κι έφυγε με την κάμερα στο χέρι για να πάει να φέρει το αυτοκίνητο από το γειτονικό παρκινγκ.

Διάφορα