Το κράτος δεν έχει λεφτά αλλά κυρίως δεν έχει τσίπα!

Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει και για αυτό σήμερα σκέφτομαι φωναχτά ενώπιον σας.

Το κράτος θέλει λεφτά για να πληρωθούν μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και να καλυφθούν βασικές ανάγκες της εκπαίδευσης, της άμυνας, της δημόσιας υγείας, και όλων των άλλων υπηρεσιών που έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Στις υπηρεσίες αυτές απασχολούνται περίπου 700.000 συμπολίτες μας.

Το επιχείρημα της σημερινής Κυβέρνησης για την βεβιασμένη υλοποίηση της συμφωνίας με τους δανειστές μας (Μνημόνιο) ήταν πως αν δεν υπέγραφε αυτή την δύσκολη συμφωνία, δεν θα υπήρχαν λεφτά στο κρατικό ταμείο για τις πληρωμές αυτές.

Πρός φίλους

Είχα πολλούς φίλους αλλά με μερικούς έχουμε πια χαθεί. Με κάποιους ξαναβρεθήκαμε έπειτα από καιρό και διαπιστώσαμε πόσο αλλάξαμε. Φίλους νέους απόκτησα τώρα διαδικτυακώς, που μπορεί να μην τους έχω ακόμα γνωρίσει από κοντά, όμως αισθάνομαι ότι έχω πολλά κοινά μαζί τους ή που μου αρέσει να κουβεντιάζω μαζί τους.

Οι φίλοι μου κάποτε ήταν σχεδόν όλοι τους αριστεροί και μου φαινόταν φυσικό να ‘πελάζω’ τους όμοιους ιδεολογικώς. Τώρα πια, η παλέτα της φιλίας έχει απλωθεί και περιέχει όλα τα χρώματα του πολιτικού φάσματος. Μπορεί να άλλαξα, να ‘συντηρικοποιήθηκα’ όπως λένε, αλλά εξακολουθώ να διατυπώνω της άποψη μου με εφηβική σχεδόν παρρησία. Χαίρομαι που διαπιστώνω ότι έτσι κάνουν όλοι στην παρέα.

Αγροτοπατέρες και αγροτοακροατές στην τελευταία συνέλευση της ΠΑΣΕΓΕΣ

Πριν λίγες μέρες, μάθαμε από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (άλλαξε το όνομα της Στατιστικής Υπηρεσίας για να ξορκίσουν την διαστροφή των δεδομένων) τα μαντάτα για το 9μηνο της χρονιάς:

• Ανεργία στο 12,6% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού που καταγράφεται, διότι υπάρχει ένα άλλο μέρος, όχι μικρό, που δεν καταγράφεται
• Μείωση του ΑΕΠ κατά 4,5% που το περιμέναμε
• Μείωση των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου κατά 20% κι απορώ πως θα έρθει η παραγωγική ανάκαμψη της οικονομίας
• Καθίζηση 24,8% της οικοδομικής δραστηριότητας για τρίτο συνεχή χρόνο.

Τίποτα δεν φωτίζει το τούνελ που είμαστε εκτός από την αύξηση κατά 2,8% στην προστιθέμενη αξία της γεωργίας -λέει- και πολύ θά ήθελα να μάθω από που ήρθε αυτή η αύξηση.

Μικρή πολιτική, χωρίς πάθος. Μεγάλη πολιτική με κούφια λόγια.

Είναι γνωστή η ιστορία για τον άνδρα που έλεγε στους φίλους του για το πως έχουν χωρίσει τις δουλειές στο σπίτι με την γυναίκα του.

"Η γυναίκα μου ασχολείται με όλα τα μικρά και ασήμαντα: τι θα φάμε, το θα καλλιεργήσουμε φέτος, σε τι τιμή και σε ποιόν έμπορο θα πουλήσουμε τα κρεμμύδια, που θα αγοράσουμε οικόπεδο για το κορίτσι, αν θα αλλάξω τρακτέρ." και άλλα παρόμοια.

Έκπληκτοι οι φίλοι του τον ρώτησαν "και ποιά είναι τα σημαντικά;", κι εκείνος με στόμφο και πόζα απάντησε "η διεθνής οικονομική κρίση, η σύγκρουση στην Κορέα, οι σχέσεις με την Τουρκία, . . . " και ήταν ικανός να συνέχιζε αν δεν άρχιζαν να φεύγουν οι άλλοι.

Η διατύπωση των δύο κατηγοριών προβλημάτων οριοθετεί και τα μεγέθη της πολιτικής.

Με τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών όπου πρέπει να διατυπωθούν ιδέες για την υπέρβασή τους όλοι αποφεύγουν να ασχοληθούν. Αυτή είναι η μικρή πολιτική. Είναι η πολιτική του συγκεκριμένου και της επιβίωσης. Είναι η δύσκολη πολιτική, διότι το γενικό προσωποποιείται: η γενική πολιτική ιδέα γίνεται πράξη συγκεκριμένου πολίτη και συμπολίτη μας και κρίνεται με την πράξη και την δράση του. Μετρούν τα έργα και όχι τα λόγια!

Όνειρο

Σήμερα ήρθε ο βουλευτής Π. στο χωριό μας. Μαζευτήκαμε όλοι στο καφενείο και εκεί μας παρουσίασε το νέο νομοσχέδιο που αφορά τις επενδύσεις που θα γίνουν για τις αγροτικές παραγωγές στην περιοχή μας.  Στην περιοχή μας έχουμε τέσσερεις βουλευτές αλλά ο Π. έχει αναλάβει τα θέματα οικονομικής και περιφερειακής ανάπτυξης. Εγώ  υποστηρίζω την Α. -παρακολουθεί τα θέματα της Κοινωνικής συνοχής- γιατί είναι πιο δραστήρια, γεννάει το μυαλό της αλλά έτσι κι αλλιώς κάθε βουλευτής στον τομέα του πρέπει να είναι καλός γιατί αλλιώς . . . .

Πληροφορίες και γνώση

Εδώ και χρόνια διάβαζα αραιά και που εφημερίδες. Μου αρκούσαν οι ειδήσεις στα κανάλια. Από τότε που άρχισα όμως να πατάω τα πλήκτρα στο λάπ-τοπ, όλες οι πληροφορίες είναι πλέον διαθέσιμες όποτε θελήσω και μάλιστα χωρίς να τις ζητήσω..

Δια της οθόνης, μπορείς να ταξιδεύεις όπου θες, να βλέπεις φωτογραφίες και βίντεο από τα μέρη αυτά και να γνωρίζεις ανθρώπους -που δεν θα συναντήσεις ίσως ποτέ- χωρίς να το κουνήσεις από το τραπέζι σου. Λες να γίνουμε κι εμείς σαν τον Σωκράτη και τον Πλούταρχο που έγιναν διάσημοι σοφοί λείποντας σπάνια από την αγορά της πόλης τους;