Η περιοχή της Θίσβης, έτσι όπως την βλέπω στον χάρτη, φαίνεται ιδανική για εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων: είναι επίπεδη, έχει εύκολη πρόσβαση από ξηρά, διαθέτει ένα καταπληκτικό φυσικό λιμάνι (που ήδη το έχουν κάνει σύγχρονο όπως βλέπετε στην φωτογραφία), είναι κοντά στα εθνικά δίκτυα ενέργειας και είναι δίπλα στο Λεκανοπέδιο Αττικής. Έχει όμως σοβαρά μειονεκτήματα: έχει κατοίκους που ζουν χρόνια εδώ, έχει ιστορικό βάθος και έχει ανθρώπους που ενδιαφέρονται ενεργά για το φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον της περιοχής, όπως όσοι συσπειρώνονται στο Κέντρο Ελικών και ανάμεσά τους ο συμπατριώτης μας Κώστας Μπαμπούλας του Ιωάννη.
Γράφω τις γραμμές αυτές αφού διάβασα το όμορφο κείμενο του εδώ και αισθανόμενος θυμό και πικρία για τα όσα αναφέρει.
Σε μια περίοδο όπου όλοι ομολογούν ότι το πρόβλημα της χώρας μας είναι πρόβλημα αξιών, εκείνοι που οφείλουν να τις τηρούν και να τις μεταλαμπαδεύουν σε όλους μας, οι σοφοί του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) αλλά και οι οικονομικά ισχυροί όπως οι ιδιοκτήτες του Ομίλου Στασινόπουλου, αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Τουλάχιστον οι πρώτοι, οι αρχαιολόγοι του ΚΑΣ, ελπίζω με την απόφαση τους της ερχόμενης Τρίτης, να μας δώσουν λίγο κουράγιο ότι δεν χάθηκαν ακόμα όλα.
Διότι, διάολε, αν η άρχουσα τάξη (και οι βιομήχανοι πρώτοι και καλύτεροι) θέλουν να ηγούνται αυτού του τόπου με τέτοιες αισχρές μεθοδεύσεις, το μόνο που κάνουν είναι να επιβεβαιώνουν την ακαταλληλότητα τους για τούτο.

