Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Ο κουρασμένος Ιερώνυμος ο ενθουσιώδης Γεώργιος και ο ολίγιστος Αλέξανδρος



Ο γεννημένος το 1938 Αρχιεπίσκοπος, περίμενε υπομονετικά, ακουμπισμένος στην ποιμαντική ράβδο, να τελειώσει η μικρή θρησκευτική τελετή του αγιασμού του Ψηφιακού Χώρου της Χριστιανικής Βοιωτίας (ΨΧΧΒ για συντομία στην συνέχεια). Τις δύο φορές που συμμετείχε εμπράκτως, το πνευματικό του τέκνο, ο δικός μας σεβασμιότατος Γεώργιος, του έβαλε το μαρκούτσι στο στόμα, για να πει το τόσο αναγκαίο σε όλους μας ‘Ειρήνη πάσι’.

Ο έτερος -ότατος, ο Γεώργιος, ενθουσιώδης ως μαθητής που ξέρει το ποίημα και θέλει να κάνει τον δάσκαλό του χαρούμενο, ηγείτο της τελετής και συντόνιζε την ομάδα των ιερέων ως μαέστρος μεν αλλά με χαρούμενη παιδικότητα δε.

Ποτέ δεν κατάλαβα τους υπερθετικούς βαθμούς στις προσφωνήσεις των αρχιερέων. Ακόμα και σήμερα, μου θυμίζουν τις σχετικές προσφωνήσεις των υποτακτικών του προς τον Ιούλιο Καίσαρα, στις εικονογραφημένες ιστορίες του Αστερίξ. Ας είναι.

Τρίτη 26 Απριλίου 2011

Μεταπασχαλινή βύθιση στον λάκκο


Η Σαρακοστή με τους Χαιρετισμούς, η Μεγάλη Εβδομάδα με τα Πάθη του Ιησού, η Ανάσταση πέρασαν γοργά και να ’μαστε πάλι εδώ, με τα δικά μας πάθη και χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα ανάσταση. Η περίοδος αυτή, με την κατάνυξη και την θλιμμένη ανοιξιάτικη αναμονή μιας νίκης επι του θανάτου, μας έστρεψε προς εαυτόν και περίσσεψαν οι υπαρξιστικές αναζητήσεις και σκέψεις. Καιρός για επιστροφή στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Για όσους -και μάλλον είναι αρκετοί- δεν το πήραν είδηση, υπήρχε σε διαβούλευση το νομοσχέδιο με τίτλο «Θεσμικό πλαίσιο για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, τις συλλογικές οργανώσεις και την επιχειρηματικότητα του αγροτικού κόσμου – Οργάνωση της εποπτείας του Κράτους»

Στον σχετικό δικτυότοπο  υποβλήθηκαν 3000 σχόλια αλλά σχετικά με την διαβούλευση ήταν τελικά μόνο 47. Εάν δεν πρόκειται για κάποιας μορφής λογοκρισία και αποκλεισμό ‘αιρετικών’ απόψεων, τότε σημαίνει ότι τα σχόλια ήταν εκφράσεις γενικής αποδοκιμασίας ή οτιδήποτε άλλο εκτός από συγκεκριμένες προτάσεις για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Ευχές για μιαν Ανάσταση που αργεί


Την μεσημέρι, Μεγάλη Παρασκευή σήμερα,  με έβαλε η κυρά να κάναμε τρισάγιο, στο νεκροταφείο, σ’ αυτούς που έχουν φύγει. Μέχρι να έρθει ο παπάς και σε εμάς, περπατούσα ανάμεσα στους τάφους και κοίταζα. Έβλεπα τις ημερομηνίες θανάτου και τις ηλικίες: οι περισσότεροι ήταν περίπου στην ηλικία μου και αρκετοί νεώτεροι. Είδα και του πατέρα σου. Εβδομήντα τέσσερα κι εγώ είμαι ήδη εβδομήντα επτά. 

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Αμήχανος Δημοτικός Προϋπολογισμός


Υπάρχουν δύο τρόποι να βιώσει κάποιος την οικονομική κρίση. Ο ένας είναι να παρακολουθεί τα δελτία ειδήσεων σε όλα τα μέσα ενημέρωσης. Ο άλλος να μετράει τα λεφτά του. Περιττό να πως ποιός είναι ο πιο σαφής και . . . κατανοητός.

Ο σχολιασμός των δεδομένων για το εθνικό μας χρέος, την αδυναμία είσπραξης των φόρων, την ανυπαρξία επενδύσεων και θέσεων εργασίας γίνεται όλο και περισσότερο με τρόπο που αποτρέπει την κατανόηση και βυθίζει τον αποδέκτη όλης αυτής της πληροφόρησης στα ερέβη της απελπισίας. Όχι, λάθος. Η απελπισία έρχεται όταν ο πολίτης κάνει τους λογαριασμούς του και βλέπει το οικογενειακό έλλειμμα να μεγαλώνει.

Οι διάφοροι ειδικοί, συνειδητά είτε ασυνείδητα, δημιουργούν την βεβαιότητα ότι η διαχείριση των οικονομικών είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο και πολύπλοκο και απαιτεί ειδικούς κι εμπειρογνώμονες, καθηγητές και σοφούς, που να παίζουν στα δάκτυλα τις διαδικασίες ροής του παγκόσμιου. Ζητούν να υποκαταστήσουν την πολιτική λειτουργία των δημόσιων οικονομικών (και του Προϋπολογισμού) με ειδικούς τεσνικούς χειρισμούς. Το ότι τέτοιοι «ειδικοί» μας οδήγησαν ως εδώ, ως διαπίστωση και μόνο, από τους «σώφρονες» χαρακτηρίζεται λαϊκισμός και αναίδεια. Και πριν ακούσω να λέγεται ως αντίλογος το «ρε, με κάνεις εμένα Πρωθυπουργό και θα δεις!» σπεύδω να μιλήσω για τα οικονομικά του οίκου μας, του Δήμου μας δηλαδή.

Σάββατο 2 Απριλίου 2011

Ρεπορτάζ απο την συνεδρίαση της Επιτροπής Διαβούλευσης του Δήμου






Σε πρόσφατο κείμενο - ανακοίνωση για την παρθενική συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης του Δήμου μας, με σχόλιο του συμμετείχε στην σχετική συζήτηση ο Δήμαρχος μας, ο κ. Γιώργος Ντασιώτης.


Εγώ δυστυχώς δεν παραβρέθηκα για να σας ενημερώσω αλλά να που προσφέρεται να το κάνει ο φίλος  Πολίτης Αλιάρτου, που μας λέει:

Συμμετείχα στην συγκεκριμένη συνεδρίαση και με λίγα λόγια τα πράγματα έχουν ως εξής:

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Ξέρεις πόσο δημοκράτης είμαι ρε;!


Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης και για περισσότερο πρακτικό σκοπό, θέλω να σχολιάσω ένα γεγονός που έγινε στην Λιβαδειά και που δίνει ανάγλυφα το πως οι αξίες διαμορφώνονται από όλους μας, από τις πράξεις και όχι τα λόγια και τις διακηρύξεις μας.

Η είδηση που την διάβασα σε γειτονικό δικτυότοπο είναι τούτη:

Δεν λέει να κοπάσει ο σάλος που έχει προκληθεί στη Λιβαδειά από το λεκτικό επεισόδιο που συνέβη  την περασμένη Πέμπτη κατά την απόδοση στους γονείς των μαθητών των  βαθμών Α' τετραμήνου στο 2ο Λύκειο Λιβαδειάς.
 

Αιρετός άρχων της βοιωτικής πρωτεύουσας προφανώς δυσαρεστημένος από βαθμό του τέκνου του επιτέθηκε με προσωπικούς χαρακτηρισμούς σε καθηγητή, ο οποίος με τη σειρά του απάντησε σε υψηλούς τόνους. Οι πολλοί παριστάμενοι έμειναν άναυδοι, μερικοί μίλησαν για αλαζονία της εξουσίας και κάποιοι άλλοι για τη γενικότερη κατάπτωση της ελληνικής κοινωνίας.
Σε όλες τις περιπτώσεις το θέμα συζητείται ακόμη στα πηγαδάκια της Λιβαδειάς και τα σχόλια δεν είναι κολακευτικά για τον αιρετό
.

Αξίας αγώνας δύσκολος


Αρκετοί είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα της ανάπτυξης της χώρας είναι πρωτίστως θέμα παιδείας. Ο βασικός λόγος για αυτό, από όσα έχω καταλάβει, είναι το γεγονός ότι η παραγωγή και η διαμόρφωση των αξιών της κοινωνίας γίνεται στον χώρο της παιδείας όλων των βαθμίδων, από τον παιδικό σταθμό έως το πανεπιστήμιο. Και η ανάπτυξη, οικονομική και κοινωνική, είναι θέμα αξιών: παλεύεις και δημιουργείς όταν πιστεύεις κι όταν αυτό που πιστεύεις σε κινητοποιεί

Άρα εάν σε κάποιον τομέα θα έπρεπε να διαμορφώνεται σήμερα μια εθνική, λεγόμενη στρατηγική αυτός είναι ο χώρος του σχολείου. Αυτό δεν συμβαίνει και αυτό μου προκαλεί ανησυχία. Δεν είμαι  εκπαιδευτικός αλλά ως γονιός και ως πολίτης δικαιούμαι δια να ομιλώ.

Διαπιστώνω ότι ο χώρος του σχολείου αντιμετωπίζεται ως οποιοσδήποτε άλλος χώρος παραγωγής εργοστάσιο, δημόσια υπηρεσία, βιοτεχνία. Αντιμετωπίζεται έτσι από όλους: κυβέρνηση, καθηγητές και δάσκαλους, καθαρίστριες. Με αποτέλεσμα η απεργία, ή το να μην γίνεται μάθημα, να θεωρείται «όπλο προς την κακή εργοδοσία - κυβέρνηση» αλλά για αυτό το θέμα ήδη έγραψα αλλού.

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

1η συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης

 
Ο Δήμαρχος Γιώργος Ντασιώτης, σε συνέχεια της απόφασης του να δημιουργήσει Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης Δήμου Αλίαρτου, προσκαλεί τα μέλη της στην παρθενική της συνεδρίαση, την ερχόμενη Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011, στις 6.30 μ.μ. που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Νομίζω ότι είναι ίσως η πρώτη πανελληνίως συνεδρίαση και αυτό μπορεί να σημαίνει κάτι για την διάθεση του Δημάρχου να κάνει τα πράγματα διαφορετικά και με έμφαση στην συλλογική προσπάθεια.

Η συνεδρίαση είναι ανοικτή στο κοινό.  

Κατανοώ τις επιφυλάξεις των συντοπιτών μου για αυτές τις επιτροπές αλλά ας μη βιαστούμε να απορρίψουμε την ιδέα.

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

Ανθρωπος στους κόκκους του καφέ χωμένος και χαμένος


Εν αναμονή της Συνόδου Κορυφής, ο ΕΡΜΟΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία ψυχομέτρησης.
 

Προσπάθησε να βρεις τον άνθρωπο που είναι κρυμμένος στους κόκκους του καφέ και μέτρησε τον χρόνο μέχρι να τον εντοπίσεις. 
 

Οι ψυχολόγοι λοιπόν λένε πως αν τον βρεις μέσα σε 3 δευτερόλεπτα, το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου σου είναι πιο αναπτυγμένο σε σχέση με από τους άλλους. Είσαι φυσικός ψηφοφόρος των Οικολόγων και του ΣΥΡΙΖΑ και υποστηρικτής κάθε κατατρεγμένου. Α, σου αρέσουν και τα καλλιτεχνικά κάθε λογής.
 

Θυμίζω ότι στο δεξί ημισφαίριο αναπτύσσεται ο συναισθηματικός κόσμος ενώ στο αριστερό η λογική.
 

Αν βρεις τον άνθρωπο σε ένα (1) λεπτό, τότε το δεξί ημισφαίριο σου είναι το ίδιο αναπτυγμένο όπως και στους άλλους.
Αν κάνεις έως τρία (3) λεπτά να βρεις τον άνθρωπο, τότε κάπου το δεξί ημισφαίριο καθυστερεί και μάλλον πρέπει να φας περισσότερη πρωτεΐνη.
Αν περάσουν τα τρία λεπτά κι ακόμα δεν τον έχεις βρει, τότε ξεκίνα τις παρόμοιες ασκήσεις για να δυναμώσεις το δεξί σου εγκεφαλικό ημισφαίριο. Πάντως καλού κακού σταμάτα να κάνεις ολονυχτίες στον Λιακόπουλο και να πιστεύεις σε θεωρίες συνομωσίας.
 

Όπως θα δεις τελικά, ο άνθρωπος υπάρχει εκεί κρυμμένος.
 

Αναλογίσου όμως,  πόσοι άνθρωποι που σε περιμένουν να μιλήσουν μαζί σου, να τους βοηθήσεις, να σε γνωρίσουν, να αγωνιστείτε μαζί, είναι κρυμμένοι στο πλήθος που σε περιτριγυρίζει και δεν τους βλέπεις!

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Μνήμη Μανώλη Ρασούλη



Γνώρισα τον Μανώλη Ρασούλη στις αρχές της τρίτης δεκαετίας της ζωής μου και ως μουσικό δημιουργό συνέχισα να τον παρακολουθώ και να με συγκινεί.

Τρία τραγούδια του όμως μου έμειναν:

Η τέλεια ψυχογραφία των αριστερού αγωνιστή πολίτη που κουβαλάει ακόμα εντός του τα όνειρα του ΕΠΟΝίτη  κι επιμένει που ζωντάψε τόσο αισθαντικά η Χαρούλα

Η εσωτερική μοναξιά και η αίσθηση μιας αιμορροούσας πληγής  του Έλληνα που είτε εντός είτε εκτός μένει πάντα στα αυτά

Η φιλοσοφημένη απάντηση για το νόημα των δύο ακραίων στιγμών της ανθρώπινης ύπαρξης, της γέννησης και του θανάτου που σμίγουν στην ερωτική στιγμή, και που τώρα πια ο ίδιος ο Μανώλης Ρασούλης γνώρισε οροστικά 

Θα τον θυμάμαι!

Διάφορα